Kocabahçe

Kargıcık ve Ayı Burunlarının arasında, yarım mil güneybatı yönde içeri girmiştir. Yüksek tepelerin arasında sonlara doğru daralır.

Derin bir koydur, ancak sonlarına doğru sığlaşır.

Koya girişte Kargıcık Burnu önlerindeki döküntülere dikkat etmek gerekir.

Koyun dik kuzey kıyısına 10-20 metrelere demir atarak, kıçtan kara olunabilir. Koyun güney kıyısında, küçük bir azmak, plaj benzeri bir kısımdan denize dökülür. Ancak bu kısımlar, rüzgarı maruz yerlerdir.

Kocabahçe Koyu, dağların üstünden rüzgarları, sağanakları alır. Rüzgarların bu yamaçlardan farklı açılarla geldiği de olur.

Koyun bitiminde bir tesisin ahşap iskelesi bulunur. Arkasındaki restorana ait iskelenin tonozları vardır. Ayni şekilde iskelenin her iki tarafında bu restorana ait tonozlar bulunur. Tonozlar, kıyıya yakındır. Rüzgarlı havalarda, tek hamlede bağlanmak gerekir.

Tertemiz denizi olan, çok güzel bir koydur. İskele hemen hemen her gün rezervlidir. Orta ölçekte bir bahçenin içine kurulmuş aile işletmesi restoranın yemekleri güzeldir. Bahçelerinde yetiştirdikleri sebze ve meyvalar sofranıza gelir. Yine bahçedeki özel fırında sabahları köy ekmeği pişirilir. Bahçe içindeki kümesten yumurtalarınız mutfağa gelip omlet olur.

Yemyeşil, sıcacık bir alandır. Bahçede su kuyusu bulunur, arzu eden teknelere su takviyesi yapılır. Kara ile bağlantısı yoktur. İşletmeciler, ikmallerini Germe Koyu’ndan yaparlar.

Elektrik yoktur. Jeneratör çalışır, gece her şey bittikten sonra, jeneratör kapatılır, koy kapkaranlık olur. Mehtaplı gecelerde bambaşka bir atmosferi vardır.

Koyun ortasında, biraz derinlerde demirde kalan teknelere de şahit olunur. Havası ve suyu çok iyidir çünkü. Hiçbir zaman bunaltmaz.